Czarne anioły z wiersza Wiesława Dymnego mają w istocie białe skrzydła, które mienią się na niebie podczas lotu niczym fajerwerki. Ich twarze są brzydkie, przypominają węże, stąd kojarzą się z aniołami śmierci. Miejscem ich powstawania jest drewniana stodoła. Stamtąd wzlatują w powietrze, przypominając ptaki. Trzepot ich skrzydeł i zwierzęcy psyk wywołują strach. Takie wyobrażenie aniołów wiąże się z tradycją biblijną (upadły anioł, wąż, anioł śmierci).