Postawy personelu szpitala wobec prowadzonej przez Niemców masowej eksterminacji:

• litość ("[...] lekarka zdążyła podać dzieciom truciznę.");
• odmowa współpracy, dyskretne samobójstwo ("Jeden tylko człowiek mógł powiedzieć głośno prawdę: Czerniaków. Jemu uwierzyliby. Ale on popełnił samobójstwo.");
• pragnienie heroicznej, widowiskowej śmierci ("My wiedzieliśmy, że trzeba umierać publicznie, na oczach świata.");
• zbrojny bunt ("Większość była za powstaniem.").