Tekst stanowi relację z nocy i poranka spędzonych przez Justynę Bogutównę. Narrator szczegółowo opisuje kolejne sny kobiety i ich wpływ na jej psychikę. Bohaterka wielokrotnie budzi się i ponownie zasypia. Po niespokojnej nocy nadchodzi równie przygnębiający dzień - Justyna zdaje się doprowadzona na skraj wytrzymałości psychicznej. Dręczą ją wyrzuty sumienia z powodu dokonanej aborcji. Mowa pozornie zależna umożliwia czytelnikowi wgląd w potok myśli załamanej bohaterki, która nie czuje motywacji, by wstać z łóżka.