Środki artystyczne zastosowane przez poetę:

a) wyrażenia z 1. wersu:

• "hymn z jedwabiu" - afirmacja nogi ubranej w jedwabną pończochę;
• "okrucieństwo z cukru" - coś, co uwodzi, daje rozkosz (słodycz), ale i cierpienie (okrucieństwo).

b) koncepty z wersów 2.-9.:

• noga-wstęga - noga jest zgrabna, delikatna jak wstążka;
• noga-kwiat - noga jest subtelna i pachnąca niczym kwiat.

c) porównanie z wersu 10.:

• "a wiatr nurza się w tej sukni niby usta w pucharze" - wiatr powiewając, sprawia, materiał sukni przylega do nogi, otacza ją, co jest porównywalne z rozkoszą spożywania najlepszego trunku w pucharze.

d) metafory z wersów 11.-16.:

• "sklepień lśniące pyły / błogosławią ją" - sklepieniem może materiał, z którego uszyto suknie (być może jest mieniący się); noga znajduje się pod sklepieniem (rodzi skojarzenia z katedrą, bazyliką) i osoba mówiąca zastanawia się, czy czyni ją to błogosławioną (wyraz zachwytu, uwielbienia);
• "lży obrazy moje i wasze" - noga szokuje, bulwersuje (lżyć - stosować obelgi);
• "przenosi rozkwitłe srebra / na rzeźbione wazy o kształcie włoskiego dnia" - udo staje staje się coraz szersze, "rozkwitłe" w miarę jak łączy się biodrami (waza kojarzy się z miednicą -kością), które są szerokie i zaokrąglone (włoski dzień jest ciepły i słoneczny);
• "wachlarzem lśnień  gładzi parę gołębi która rozpiera / obłok koszuli" - chód kobiety przypomina lśniący wachlarz, kiedy idzie, delikatnie odchyla się kołnierz koszuli, odsłaniając dekolt ("para gołębi" to piersi).