Środki retoryczne zastosowane w pierwszym i ostatnim wersie utworu: wykrzyknienie, hiperbola.

Inicjalne zdanie zapowiada tematykę związaną z zachwytem nad światem natury. Poeta powtórzył je na końcu, tworząc klamrę kompozycyjną. Uczynił to, aby podkreślić doskonałość oraz niezwykłość opisywanych drzew i w ten sposób uwydatnić piękno przyrody.