Fragment wiersza nawiązujący do sytuacji podmiotu lirycznego:

„[...] tak ucho natężam ciekawie, / Że słyszałbym głos z Litwy. - Jedźmy, nikt nie woła!”

 

Wskazany fragment ukazuję tęsknotę podmiotu lirycznego za utraconą ojczyzną. Osoba mówiąca nieustannie myśli o Litwie i żywi nadzieję, że kiedyś wróci do domu. Puenta: „- Jedźmy, nikt nie woła!” sugeruje, że wspomniane marzenie jest obecnie czymś niezwykle odległym, niemożliwym do zrealizowania.