Przykładowo:

a) Łąka porasta rozległą dolinę. Jest zielona, lecz przyprószona popiołem, pozostałością dawnego świata. Zebrali się tu ludzie wiedzeni na sąd ostateczny. W tle widnieje wzgórze, na którym stoją, spoglądając w głąb doliny, nieliczni zbawieni - głównie święci.

 

b) Na pierwszy plan wysuwają się trzy postacie: kobieta tęskniąca za ukochanym, staruszka niosąca martwego kanarka oraz drwal tulący siekierę. Na twarzach bohaterów malują się rozpacz, tęsknota lub złość. Nad ich głowami unoszą się pilnujący porządku aniołowie. Na drugim planie, w głębi doliny, majaczą niewyraźne, przygarbione sylwetki innych ludzi, którzy pozornie podporządkowali się stróżom, lecz w rzeczywistości próbują przemycić do zaświatów różne pamiątki. Widać, jak niektórzy przyciskają do piersi lub chowają w kieszeniach listy, pukle włosów oraz fotografie.

 

c) Aniołowie powinni zostać namalowani w pełnych zbrojach i z mieczami w ręku, co podkreśliłoby ich autorytet oraz władzę nad ludzkimi duszami. Niebiańscy strażnicy powinni żywo gestykulować, np. wskazywać kierunek, unosić otwartą dłoń w geście sprzeciwu lub trącać ludzi płazem (płaską, nieostrą częścią) miecza.

 

d) Do wykonania tego obrazu należałoby użyć szerokiej gamy barw, ukazujących kontrast między poszczególnymi planami. Jasne, ciepłe kolory oddawałyby radość zbawionych stojących na szczycie wzgórza, natomiast ciemne i chłodne - podkreślałyby zgrozę oraz rozpacz panujące w głębi doliny. W tej części można by zastosować światłocień w celu wyeksponowania ważniejszych postaci na tle anonimowych, zezwierzęconych dusz.