a) Twórca tekstu, Aleksander Kamiński, był nie tylko pisarzem, ale również wychowawcą dzieci i młodzieży. Podczas wojny zajmował wysokie stanowiska w organizacjach konspiracyjnych - Szarych Szeregach oraz Armii Krajowej. Był pomysłodawcą i założycielem grupy „Wawer”, potocznie zwanej „małym sabotażem”, w której działali m.in. Zośka, Rudy i Alek.

 

b) Relacja z akcji pod Arsenałem ma cechy reportażu pośredniego. Kamiński nie brał udziału w akcji - wiedzę o jej przebiegu czerpał z dokumentów, zeznań świadków oraz pamiętnika Zośki.

 

c) Relacja ze zdarzeń prowadzona jest w niezwykle dynamiczny sposób. W tekście dominują krótkie zdania pojedyncze („Padają rozkazy”.), równoważniki zdań („Wieczorem wszystko gotowe”.) oraz wypowiedzi wykrzyknikowe („Tych dopiero licho nadało!”, „Udało się!”). Pojawiają się tu wprawdzie nieliczne zdania wielokrotnie złożone, lecz i te cechują się prostą, przejrzystą budową („Zbierają się, rozchodzą, znów zbierają”.). Najczęściej powtarzającą się częścią zdania jest orzeczenie, dzięki któremu akcja wydaje się wartka, dynamiczna. Tak ukształtowana relacja w wiarygodny sposób oddaje emocje towarzyszące uczestnikom akcji pod Arsenałem oraz jej nieprzewidywalny, gwałtowny przebieg.

 

d) Wierność w rekonstrukcji zdarzeń polega u Kamińskiego na chronologicznie uporządkowanym opisie kolejnych etapów przygotowań do akcji oraz szczegółowej relacji z jej przebiegu. Autentyzm tekstu przejawia się ponadto w niezwykłej dbałości o detale, takie jak daty, nazwiska, nazwy ulic, samochodów czy broni.

 

e) W książce Kamińskiego, podobnie jak w utworach fikcyjnych, narrator opisuje myśli bohaterów. Autor wykorzystał ten zabieg, aby udramatyzować akcję oraz umożliwić czytelnikowi utożsamienie się z bohaterami.

 

f) Przykładowa mapa myśli: