W części I ukazane zostają przygotowania  do balu. Panuje atmosfera podniecenia i wytężonego oczekiwania na to wydarzenie, zmobilizowane są służby zapewniające bezpieczeństwo, pojawiają się także tajniacy. Powoli przyjeżdżają goście, zaś w szatni panuje tłok. W dalszej części jest już opis samego balu. Uświetnia go występ orkiestry na czterech estradach - gra ona jazz, wywołuje żywe reakcje słuchaczy. Przy bufecie Burbon i Rastakowski jedzą flaki, zaś Donna Diana spożywa wołu. Z kolei książę gruziński pochłania wieprzowinę, a pijany władca Kaukazu dźga żonę grafa widelcem w biust. Zgromadzeni goście oddaj się obżarstwu: walczą ze sobą o kawior, zachwycają się bieługą. Ćwierciomirski poświęca swą uwagę sarninie, natomiast Esterhazy, pod wpływem alkoholu, tworzy z wędlin przekładańca, po czym upuszcza go na talerz Donny. Goście balu zachowują się w hałaśliwy sposób, nad nim czuwają zaś kelnerzy. W pobliskich hotelach dochodzi tymczasem do rozpusty: pojawiają się tam na moment uczestniczki zabawy, które następnie wracają na bal. X część utworu jest poświęcona dziennikarzom przygotowującym artykuł na temat wydarzenia oraz życiu zwykłych ludzi zmierzających do pracy. Bal zostaje ostatecznie ukazany w prasie jako coś doniosłego. Część XI kontynuuje parodię publicystyki, wprowadza także postać Jaszczura, który wkracza na salę, gdzie bawi się elita. Utwór kończy się zaś zagładą uczestników balu, apokalipsą ukazanej rzeczywistości.