Podmiot liryczny przedstawia matkę w dość oryginalny i nietypowy sposób. Chociaż jest ona bohaterką wiersza, to nie wypowiada się, nie podejmuje też żadnego działania. Zostaje ukazana wyłącznie przez pryzmat obserwacji osoby mówiącej. Jej ból nie zostaje więc wyrażony wprost, za pomocą słów, lecz można dostrzec jego przejawy w gestach i zachowaniu matki. W tym kontekście symbolicznego wymiaru nabiera zwrócenie twarzy do ściany. Sygnalizuje to odwrócenie się od rzeczywistości, pogrążenie się w swym wnętrzu oraz cierpieniu. Kobieta traci zainteresowanie względem piękna, życia i radości, izoluje się od swego otoczenia, ponieważ nie potrafi pogodzić się ze stratą. Jej milczenie także jest znaczące, ponieważ może wskazywać na szok wywołany tragicznym zdarzeniem, niemożność wyrażenia swych uczuć za pomocą języka. Z kolei cielesny wymiar cierpienia sugerują słowa: „skręcona i mała / z zaciśniętą pięścią”. Powierzchowność kobiety zdaje się odzwierciedlać przeżywaną rozpacz, ponieważ określenie „skręcona” sugeruje gwałtowną reakcję organizmu na emocje, zaś zaciśnięta pięść wskazuje na żal, być może poczucie niesprawiedliwości wywołane przedwczesnym odejściem dziecka.