Wojna bez wątpienia odcisnęła swe piętno na ówczesnej sztuce i sytuacji artystów, choć jej wpływ był różny w poszczególnych krajach. Państwa uczestniczące w konflikcie wykorzystywały propagandowy aspekt twórczości. Kultura wizualna (komiks, grafika, reklamowa, kino, fotografia) służyła zachęceniu obywateli do walki, a przy tym ukazywała w negatywnym świetle wrogów lub też dokumentowała toczone walki. W Polsce plakaty i napisy na murach wyrażały opór względem okupanta, podtrzymywały niezłomność ducha, sama zaś sztuka odzwierciedlała ówczesną sytuację polityczną. Dominowały dzieła okolicznościowe. Graffiti oraz karykatury wyśmiewały nazistów i prowadziły do ich umniejszenia, pomagały znosić Polakom trudy okupacji. Wpływ lat wojennych bardzo często ujawniał się w późniejszych dziełach, które poruszają temat przemocy, śmierć, okrucieństwa (np. twórczość Linkego, Wróblewskiego). Z kolei w sztuce amerykańskiej i brytyjskiej ujawniło się kilku wybitnych artystów (Bacon, Pollock) - odwoływali się do wcześniejszych prądów. Podobnie we Francji twórcy mogli nawiązywać do rozpowszechnionych wcześniej kierunków, nie mieli trudności w wystawaniu prac w prywatnych galeriach. 

Wojna zahamowała rozwój muzyki. Mimo tego niektóre dzieła odwoływały się do ówczesnych tragicznych zdarzeń (symfonia Szostakowicza). Polscy muzycy najczęściej grali w kawiarniach, by zarobić na życie, ale tworzyli też kameralne czy symfoniczne utwory. Ważną funkcję pełniły dzieła o charakterze patriotycznym.

Wojna nie wpłynęła wyłącznie w negatywny sposób na kinematografię amerykańską, ponieważ powstały wtedy wybitne dzieła (Obywatel Kane, Sokół maltański, Casablanca). Z kolei w Europie liczba ta była mniejsza, zaś w Polsce kinematografia praktycznie nie istniała - ze względu na zarządzenia okupanta. 

Los teatrów był uzależniony od kraju, w którym istniały. Na przykład we Francji działały bez większych zakłóceń, wystawiano sztuki tamtejszych dramaturgów. Z kolei na polskich ziemiach funkcjonowało zaledwie kilka scen zaakceptowanych przez nazistów. Aktorzy jednak często je bojkotowali. Kwitło jednak konspiracyjne wystawianie sztuk.