W wierszu wypowiadają się:

• prezydent Narutowicz, np. "– Boli – proszę powoli odpinać tużurek…", "Wyjdę o własnej sile szczęśliwy i zdrowy";
• jeden ze świadków zamachu na prezydenta, np. "Nie płacz – widzisz, już lepiej – widzisz, że mniej krwawi, / Może to tylko rana – jutro się poprawi".