Urszula Kozioł

Ulga na wiosnę

Jak dobrze wiosno że sobie radzisz beze mnie

cóż to za szczęście że znasz chwilę liścia

chwilę źdźbła odbywa się tak jak być powinno

i bez mojego, bogudzięki, udziału.

 

Drzewa sobie się lęgną i sobie owady

światło sobie i cienie sposobią się sobie

jak mądre zwierzę że przyzywa zwierza

i nie zawraca mi głowy o zgodę.

 

Jakże cieszę się, ziemio, zuchelku wszechświata

że tak sobie obiegasz oklepane osie

nie dbając o to by mnie zadziwić czym nowym

a to dopiero byłaby parada!

 

Mam więc z głowy przyloty ptaków i pór roku

wzdęcia wód i powietrza wklęsanie mam z głowy

cóż za ulga: świat może obejść się beze mnie

może obejść się beze mnie

człowieka.

 

Kolokwializmy budują pogodny, radosny nastrój wiersza, wskazują także na stosunek podmiotu lirycznego do otaczającego go świata.