Obraz wsi ukazany w "Sonecie I" można nazwać słodko-gorzkim. Z jednej strony żyjący tam ludzie są zdrowi i silni, jednak z drugiej doświadczają niedostatku. Potwierdza to widok zaniedbanych chat, przed którymi rosną chwasty (piołun) i leżą powalone płoty, krępych, niedojrzałych drzew oraz wychudzonych zwierząt. Ten obraz uzupełnia "dziewek wieniec zdrowy", który wpisuje się w wiejski krajobraz i urozmaica go swoją barwnością ("W kraśnych chustkach, w koralowych sznurkach").