Narratorem w podanym fragmencie "Pianisty" Władysława Szpilmana jest mieszkaniec getta warszawskiego, który nie zdecydował się na ucieczkę. Narrator jest jednocześnie uczestnikiem zdarzeń. Opowiada on o tym, jak w napięciu czekał na niemieckich SS-manów. Wbrew namowom przyjaciela postanowił zostać w getcie, co skazywało go na pewną śmierć. Zdecydował, że oprawcy nie zastaną go żywego, stąd czekał w mieszkaniu, gdzie na haku był przygotowany sznur.