We fragmencie opowiadania "Proszę państwa do gazu" narrator przedstawia procedurę przeładunku i selekcji ludzi. Opisuje przepełniony pociąg, który podjeżdża na stację obozu. Widzi ludzi, którzy łapczywie nabierają powietrza przez kraty w wagonach. W pewnej chwili esesman zaczyna ostrzeliwać pociąg, by zastraszyć tłum. Następnie wypuszczono przywiezionych więźniów, zabrano im rzeczy i poddano selekcji. Młodzi i silni mężczyźni byli odsyłani do lagru, resztę pakowano do ciężarówek i wieziono do komory gazowej. Liczbę transportów skrupulatnie odnotowywał jeden esesman. Obowiązkiem narratora było posprzątanie wagonów. Musiał pozbierać zaduszone niemowlęta, zegarki i ludzki kał.