Podmiot liryczny w wierszu Brunona Jasieńskiego "But w butonierce" można uznać za alter ego samego poety. Świadczą o tym słowa: "One jeszcze nie wiedzą, że gdy nastał Jasieński, / Bezpowrotnie umarli i Tetmajer i Staff". Osoba mówiąca jest młodym i energicznym człowiekiem, który z entuzjazmem kroczy przez życie:

"Zmarnowałem podeszwy w całodziennych spieszeniach,
Teraz jestem słoneczny, siebiepewny i rad.
Idę młody, genialny, trzymam ręce w kieszeniach,
Stawiam kroki milowe, zamaszyste, jak świat".

Podmiot liryczny jest pozytywnie nastawiony do świata. Nie zraża się niepowodzeniami i jest bardzo pewny siebie oraz bezkrytyczny. Stwierdza nawet, że jego twórczość rozpoczyna nową epokę w dziejach literatury. Podmiot odcina się od tradycji literackiej, torując swoją własną drogę poetycką, której głównymi cechami są optymizm, fascynacja nowoczesnością oraz pochwała młodości i wolności: "Przeleciało gdzieś auto w białych kłębach benzyny"; "Idę młody, genialny, niosę BUT W BUTONIERCE".