Na podstawie fragmentu można zauważyć, że zainteresowanie Marlowa procesem Jima wynika z sympatii do niego. Narrator postrzega go z życzliwością: "[...] cały jego wygląd przemawiał mi do serca [...]" - jako człowieka porządnego, należącego do jego świata. Proces interesuje Marlowa również dlatego, że intryguje go sam oskarżony, to, co przeżywa, co myśli.