Uzupełniona definicja:

Orzeczenie imienne - składa się z łącznika wyrażonego osobową formą czasowników: być, zostać, stać się, okazać się, wydawać się lub zaimkiem to oraz orzecznika wyrażonego rzeczownikiem w narzędniku (Jestem pilotem), przymiotnikiem (np. Będę miła), zaimkiem rzeczownym lub przymiotnym (Oni nie są tacy), liczebnikiem porządkowym (Była druga na mecie), przysłówkiem (Jest ciepło), wyrażeniem przyimkowym (Nóż okazał się z drewna).

Łącznikiem może być wyraz to lub wyrażenie jest to - wtedy orzecznik wyrażony rzeczownikiem ma formę mianownika (np. Nasza mama to czarodziejka).