a) Słowa Mazurka Dąbrowskiego powstały prawdopodobnie między 15 a 21 lipca 1797 roku. Wybicki przybył wtedy do Reggio nell'Emilia - głównej kwatery Legionów Polskich we Włoszech. Do napisania zainspirowała go atmosfera tego miejsca. Do 1800 r. pieśń wykonywano podczas licznych kampanii we Włoszech, a w Polsce w 1798 r. śpiewano ją w zaborach austriackim i pruskim. Została opisana pod koniec XIX w. przez publicystkę Marię Wysłouchową jako „balsam kojący duszę starca”. Dzieło Wybickiego stało się popularne w Europie i zainspirowało powstanie trzech narodowych pieśni słowiańskich. 15 października 1926 r. zatwierdzono czterozwrotkowy tekst pieśni, a 26 lutego 1927 r. oficjalnie uznano Mazurek Dąbrowskiego za hymn państwowy.

 

b) Pieśń Wybickiego najbardziej nadawała się na hymn ze względu na wers „Jeszcze Polska nie umarła”. Obalał on teorię o Kościuszce, który - ranny pod Maciejowicami - miał wykrzyknąć po łacinie słowa „koniec Polski”. Mazurek pokrzepiał narodu. Spotkał się z powszechną aprobatą Polaków rozsianych po Europie, a także znajdujących się pod zaborami.