Poezja żałobna w starożytności

Gatunek

epitafium

•  zwięzłość - krótki utwór (przypominający napis na pomniku lub nagrobku) poświęcony pamięci zmarłego,
• pochwalny charakter - sławi zalety i czyny danej osoby, upamiętnia ją.

tren

• poświęcony wybitnym, zasłużonym jednostkom,
• kompozycja złożona z takich elementów, jak: pochwała cnót i zalet zmarłego, ubolewanie nad stratą, żal, pocieszenie, nauka moralna.

elegia

• podniosły, refleksyjny nastrój,
• osobisty ton,
• poważna treść,
• tematyka pożegnalna, żałobna,
• wyrażanie smutku, żalu, rozpamiętywanie, rozważanie.

epicedium

• wyrażanie żalu po śmierci danej osoby,
• chwalenie zalet, osiągnięć zmarłego,
• zawiera takie elementy, jak: exordium (łac. początek) - przedstawienie opłakiwanej postaci; laudacja (łac. pochwała) - wyliczenie cnót i zalet zmarłego; komploracja (łac. lament) - wyrażenie żalu i bólu po śmierci zmarłej osoby; konsolacja (łac. pocieszenie) - wyrażenie słów pociechy; exortacja (łac. zachęta) - pouczenie, napomnienie, akceptacja.