Przykładowe rozwiązanie:

Helena wypowiada się o Aleksandrze w sposób negatywny. Nazywa go "bezecnym". Przepowiada jego przyszłą klęskę, stwierdzając: "Wszystkom ja to widziała jako we zwierciadle, / Że z korzyści swej nie miał długo się weselić". Przedstawia go jako człowieka złego, który dopuścił się haniebnego czynu. Porównuje Aleksandra do wilka, Greków - do pasterzy, a siebie - do porwanej owcy. Czyni to za pomocą słów: "Więc on, jako drapieżny wilk rozbiwszy stado, / Co najdalej uciekał, a oni zaś, jako / Pasterze ze psy, za nim". Uważa ona, że ostatecznie syn Priama będzie zmuszony do wstydliwej ucieczki. Świadczy o tym fragment: "I ledwe do tego / Nie przyjdzie, że wilk owcę na ostatek musi / Porzucić, a sam gdzie w las sromotnie uciecze". Helena przemawia tonem pełnym pretensji. Oskarża Aleksandra o to, że ją zhańbił i pozbawił dobrego imienia. Gorzko stwierdza: "dał Bóg urodę, / Dał potomstwo, dał dobrą nade wszystko sławę. / Tom wszystko prze człowieka złego utraciła".