Dzieło Gerarda Seghersa zostało zatytułowane "Cierpiący Hiob".  Przedstawia najbardziej charakterystyczne elementy opowieści o Hiobie, a więc stosunek przyjaciół i żony do nieszczęść, jakie spotkały głównego bohatera. Hiob, jako najważniejsza postać, znajduje się w samym centrum obrazu. Siedzi na stercie gnoju całkowicie nagi. Okrywa go jedynie biały kawałek materiału. To na niego pada światło i on też stanowi najjaśniejszy punkt dzieła, co symbolicznie określa jego czystość i wierność Bogu. Patrzy przed siebie i rozkłada ręce w geście pełnym cierpienia, ale i akceptacji. Z jednej jego strony zgromadzili się jego przyjaciele, którzy wytykają mu grzeszność, z drugiej zaś żona robiąca mu wyrzuty z powodu nieszczęść, jakie spotkały ich rodzinę.