Efekt rytmizacji dominujący w składni psalmów jest uzyskiwany dzięki zastosowanemu w nich paralelizmowi składniowemu. Służy on nadaniu psalmom dialogicznego charakteru. Dzięki temu słowa skierowane do Boga zdają się zyskiwać odpowiedź, nie towarzyszy im milczenie. Z kolei rytm nadany dzięki paralelizmowi przywodzi na myśl falowanie lub oddech. Utwory te zdaja się poruszać i żyć.