W "Psalmie 6" podmiot liryczny zwraca się do wszechmocnego Pana, by ten nie karał go. Jest to prośba o charakterze błagalnym, pełna pokory i samokrytyki. Osoba mówiąca w utworze przedstawia siebie jako istotę słabą, nieczystą, podatną na grzech. Wyraża swoje ogromne cierpienie psychiczne poprzez metaforę łoża boleści, które codziennie zwilża łzami.