Oficjalnym językiem urzędowym obowiązującym w państwach europejskich okresu średniowiecza była łacina. Z tego powodu także w tym języku sporządzano oficjalne dokumenty. Teksty pisane miały głównie wartość użytkową, związaną z działalnością państwową bądź religijną. Polszczyzna miała zatem szansę zaistnieć jedynie wtedy, gdy w jakimś dokumencie konieczne było wymienienie nazw miejscowości bądź osób.