Platon szanuje i czci Homera już od dziecka, ponieważ wychował się na jego poezji. Według filozofa to właśnie on był nauczycielem współczesnych mu tragików. Jego stosunek do starożytnego poety jest jednak ambiwalentny, ponieważ działalność Homera stoi w sprzeczności z filozoficznymi rozważaniami Platona. Według myśliciela utwory artystyczne są odbiciem rzeczywistości, która z kolei jest odbiciem prawdziwych idei. Ponadto jego sztuka nie ma charakteru użytkowego. Homer zaś nie jest specjalistą, któremu można coś zawdzięczać. Mimo że pisze o polityce i wojnie, to jednak żadne państwo nie może uważać go za swojego dobroczyńcę. Homer nie potrafi bowiem czynić ludzi lepszymi.