Bohaterką fragmentu jest Anna Borzobohata-Krasieńska, dwórka księżnej Gryzeldy Wiśniowieckiej, która przybyła do Taurogów. Dziewczyna ma dobre serce, jednak wyróżnia się pogodną, figlarną naturą: „[...] istna czarnuszka, przypominała raczej chochłę, która nocami na wertepy ludzi wyprowadza i z frasunku ich się śmieje”. Z tego też powodu chętnie rozkochiwała w sobie mężczyzn, była względem nich zalotna: „[...] wszczyna się rozmowa przeplatana kręceniem fartuszka, spoglądaniem spod czoła i rozmaitymi innymi minkami, za pomocą których nawet najtwardsze serce męskie snadnie pogrążone być może”. Bardzo szybko zaprzyjaźniła się z Oleńką i darzyła ją wielkim szacunkiem.