Motyw exegi monumentum Juliusz Słowacki najwyraźniej zarysował w ostatniej strofie:

"Jednak zostanie po mnie ta siła fatalna,
Co mi żywemu na nic... tylko czoło zdobi;
Lecz po śmierci was będzie gniotła niewidzialna,
Aż was, zjadacze chleba - w aniołów przerobi".

Poeta wykorzystuje Horacjański motyw, choć nie mówi bezpośrednio o pomniku, a swoją twórczość nazywa "siłą fatalną". Ta "siła" - zdaniem Słowackiego - jest twórcza i aktywna, potrafi zmieniać ludzi w anioły. Takiemu stosunkowi do poezji towarzyszy przekonanie o wyjątkowości twórcy, jednak autor "Testamentu mojego" nie myśli o pośmiertnej sławie ("co mi żywemu na nic..."). Wierzy, że jego poezja właściwą siłę oddziaływania osiągnie dopiero po jego śmierci i przysłuży się wspólnemu dobru - uwzniośli i uszlachetni innych.