Ironię można odczytać we fragmencie: "Kiedy miałem czternaście lat, mój ojciec wydawał mi się głupi. Ale kiedy skończyłem dwadzieścia jeden, byłem zdziwiony, że staruszek przez te siedem lat tak zmądrzał!"

 

Jeden z bohaterów, Twain, zastosował ją, aby pokazać rozmówcy, jak mało jeszcze wie na temat życia. Jego wypowiedź ma przewrotny charakter. Sugeruje niedojrzałość adresata.