a) Środki stylistyczne:

„owdowiało” - uosobienie; 

„owdowiały błękit białym śniegiem spadł” - metafora, epitet

„Co się nagle stało, że tak biało, biało,/ Pod nogami innymi zaszeleścił świat”  - wyraz dźwiękonaśladowczy, metafora

„lisią czapę” - epitet

„lisi ogon” - epitet

„zmiotę śnieżny kurz” - epitet, metafora

 

b) W warstwie dosłownej wiersza podmiot liryczny mówi o tym, co zrobi, skoro zaczęła się zima. Swoją wypowiedź kieruje właśnie do niej. Poetycki obraz zimy jest smutny i zimny, o czym świadczą takie symbole, jak śnieg i biel. Podobne odczucia ma osoba mówiąca w wierszu, która jest przygnębiona i pełna nostalgii z powodu jej nastania.

Warstwa metaforyczna sugeruje, że podmiot liryczny znalazł się w sytuacji odrzucenia, być może głębokiego rozczarowania. Jest samotny, na co wskazują takie słowa jak „owdowiało”, „owdowiały”. Śnieg i biel mogą w tym kontekście oznaczać dojmujący smutek, niewinność oraz chłód uczuć, z jakim musiał się zmierzyć. 

 

c) Tytuł Zima ściśle łączy się z treścią utworu. W warstwie dosłownej został w nim przedstawiony opis tej pory roku oraz typowe zachowania zwierząt i postawa ludzi. W warstwie metaforycznej z kolei, zima jest obrazem uczuć podmiotu mówiącego i trudnej sytuacji, w jakiej się znalazł.