Poeta charakteryzuje bohatera i zarazem adresata utworu jako osobę niezrozumianą przez otoczenie, osamotnioną, pełną trosk. Wspomina o tym, że rzeźbiarz zmarł w szpitalu, opuszczony i zapomniany przez wszystkich. Był osobą wybitną, ponieważ stworzył niesamowite dzieło wyprzedzające ówczesną epokę. Jego rzeźby nie tylko wyróżniały się pięknem, ale także zdolnością do wyrażania ważnych duchowych sensów. Cechowała go niezwykła religijność oraz wrażliwość. Stanowił przykład osoby wierzącej, gotowej bronić swojej wiary i ważnych dla niego wartości. W oczach podmiotu lirycznego opisywany artysta to postać, która w swoim życiu doświadczyła wiele trudu, ale mimo to była pełna poświęcenia wobec własnego dzieła. Niestety jego praca nie została doceniona. Może być on jednak przykładem dla innych ze względu na swoją łagodność, pobożność, wrażliwość i oddanie wartościom, w które wierzył.