Sienkiewicz dowodzi amerykańskiego szacunku do każdej pracy przez pokazanie, że w owym kraju wszystkie zawody postrzegane się jako równe i godne uznania, a podziały klasowe w rzeczywistości nie istnieją. Historyczną przyczynę tego zjawiska upatruje on w przewadze pracy fizycznej wśród ludzi tworzących początkowo tamtejsze społeczeństwo, dla których była ona „główną wartością człowieka”, „największą zasługą”. Autor tłumaczy, iż dostrzeganie „niesłychanej cenności” każdej pracy wynikało również ze zbyt małej liczby ludzi w porównaniu z wielkimi potrzebami kraju. To spowodowało, że zdobyła ona znaczne uznanie, które później już nie minęło. Sienkiewicz przytacza nawet konkretny przykład. Pisze o bogatym farmerze traktującym furmana jak kogoś równego sobie.