Z akapitu 1. wyłania się portret Wokulskiego jako człowieka zdeterminowanego, wytrwałego, odważnego, dumnego, zdolnego oraz ambitnego. Bohater wszystkie swoje siły angażuje w próbę wydostania się z piwnicy, mimo iż bez użycia schodów wydaje się to niemożliwe. Pokonuje on jednak wszelkie trudności i dzięki ciężkiemu wysiłkowi w końcu osiąga swój cel. Rzecki określa tę scenę jako „proroczy wypadek”, gdyż Wokulski w swoim przyszłym życiu również nie poddaje się w swoich dążeniach. Mimo napotykanych przeszkód uparcie dąży on do osiągnięcia sukcesu. Zawsze potrafi podźwignąć się z problemów i walczyć o swoje. Scena, w której bohater wydobywa się z piwnicy, w symboliczny sposób nawiązuje do aspiracji Wokulskiego, chcącego przejść z jednej grupy społecznej do drugiej.