Poetka buduje nastrój patosu przez:
- uroczysty ton wypowiedzi, który podkreśla powtarzający się refren („Tak nam dopomóż Bóg!”);
- zastosowanie środków stylistycznych: epitetów („polski lud”, „czoła dumne”), inwersji (np. „Odzyska ziemię dziadów wnuk”, „Twierdzą nam będzie każdy próg”), anafor („Nie rzucim ziemi, skąd nasz ród, / Nie damy pogrześć mowy”, „Nie damy miana Polski zgnieść / Nie pójdziem żywo w trumnę”).
Agata
Nauczycielka języka polskiego
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

