Użycie wielkiej litery w pisowni wyrazów Młodość, Starość, Nadzieja, Miłość, Wolność, Życie wskazuje na ogromne znaczenie tych wartości i stanów dla podmiotu lirycznego. Osoba mówiąca w utworze "Młodość i starość" z żalem wspomina swoje młode lata, tęskni za nimi i za wartościami, które wtedy się liczyły:

"Miłość się kwiatem najpiękniejszym złoci,
Przyjaźń to drzewo, które nas osłania.
Przyjaźni moja, Miłości, Wolności,
Jak deszcz obfite w radości zarania,
Zanim nadeszła Starość".

Starość natomiast jest czasem smutku, zaniku młodzieńczych ideałów i brutalnym zderzeniem się z perspektywą śmierci:

"Kiedy Nadzieja gaśnie, Życie z nami
Żegna się, teraz tylko smutku pora,
Kiedyśmy starzy!"