Formy i konstrukcje charakterystyczne dla dawnego języka:

• "który z dalekich stron przybywszy, prawił im o przygodach, jakich na wojnie i w czasie podróży doznał";
• "człek";
• "pleczysty";
• "pątlik";
• "kord podróżny";
• "młodzieńczyk";
• "przybrany także po podróżnemu";
• "od zbroicy";
• "lał im z konwi sytne piwo do glinianych stągiewek";
• "spalili nam do cna";
• "jeno dom stary ostał";
• "służebni zasie uciekli"
• "kmiecie";
• "woda nam pobrała";
• "ostałem się sam z sierotą";
• "tedy";
• "prawili";
• "zbroiczkę".

 

Autor posłużył się archaizacją języka. Tego typu zabiegi wykorzystuje się, aby w dokładniejszy sposób oddać realia epoki, w której rozgrywa się akcja powieści.