"Jak puste kłosy z podniesioną głowa/ Stoję rozkoszy próżen i dosytu..." -> poczucie pustki

"Jako na matki odejście się żali/ Mała dziecina, tak ja płaczu bliski/ Patrząc na słońce, co mi rzuca z fali/ Ostatnie błyski..." - dziecięcy żal, osierocenie

"Dzisiaj, na wielkim morzu obłąkany,/ Sto mil od brzegu i sto mil przed brzegiem" -> zagubienie

"Widziałem lotne w powietrzu bociany/ Długim szeregiem./ Żem je znał kiedyś na polskim ugorze,/ Smutno mi, Boże!" - tęsknota

"Żem był jak pielgrzym, co się w drodze trudzie/ Przy blaskach gromu" - obcość

"Więc że mieć będę niespokojne łoże" - obawa

"Kazano w kraju niewinnej dziecinie
Modlić się za mnie co dzień... a ja przecie
Wiem, że mój okręt nie do kraju płynie
Płynąc po świecie...
Więc, że modlitwa dziecka nic nie może,
Smutno mi, Boże!" - bezradność