Słowacki przedstawia manifestantów jako osoby, które bezmyślnie powtarzają hasła manifestacji. To tłuszcza, która tak  naprawdę nie ma własnych przekonań. Nie wie, o co tak naprawdę walczy, więc w końcu o tym zapomina. Zapominanie jest w tym kontekście tak naprawdę wyrzeczeniem się polskości, akceptacją zaborców i znakiem postępującej asymilacji. Jest ono wynikiem postawy konformistycznej.