Kordian sądzi, że spotkany przez niego w St. James Park mężczyzna jest wrażliwym, uduchowionym romantykiem, cierpiącym z powodu nieszczęśliwej miłości. Postrzega go jako osobę melancholijną, skłonną do refleksji: "Patrzy na księżyc, wzdycha - to miłośnik czuły, / Zapewne wielkie serce smutkami zatruwa; / Może mu się marzenia złotym wątkiem snuły, / I przerwały się nagle...". Dozorca wyjaśnia jednak, że tajemniczy mężczyzna to dłużnik, który wieczorami opuszcza swój dom. Według angielskiego prawa osoba ścigana za długi był nietykalna we własnym domu i w nocy.

 

Taka rozbieżność świadczy o tym, że Kordian miał idealistyczne, stereotypowe wyobrażenie o Anglikach. Przedstawicieli tego kraju postrzegano jako wielkich poetów, potomków Szekspira, tymczasem rzeczywistość okazała się zdecydowanie bardziej prozaiczna, co niezwykle rozczarowało Kordiana.