W ostatniej strofie sonetu Burza pojawia się "jeden podróżny" - główny bohater Sonetów krymskich. Mężczyzna siedział z boku i ze spokojem przyglądał się dramatycznym wydarzeniom. Czytelnika może dziwić jego spokój (kontrastujący z sytuacją panującą na statku), ale bez wątpienia zaskakuje zazdrość bohatera wobec towarzyszy. Podróżnik pomyślał: "szczęśliwy, kto siły postrada, / Albo modlić się umie, lub ma się z kim żegnać", co jest bez wątpienia gorzką refleksją tułacza - samotnego, wyobcowanego, pozbawionego swojego miejsca na świecie. Dlatego bohater zachowuje się inaczej niż pozostała część załogi, gdyż nawet w obliczu śmierci nie ma nic, co byłoby dla niego wartościowe. Świadczy to o tragizmie przeżywanych przez podróżnika chwil.