Panna Izabela uważała, że jest boginią, która żyje w świecie przypominającym zaczarowany ogród („Gdyby ją kto szczerze zapytał: czym jest świat, a czym ona sama? niezawodnie odpowiedziałaby, że świat jest zaczarowanym ogrodem, napełnionym czarodziejskimi zamkami, a ona - boginią czy nimfą uwięzioną w formy cielesne”). Stawiała