Narrator w opowiadaniu jest jednym z mieszkańców Grochowa, którzy przychodzili do części miasta zwanej Utratą: „Przychodziliśmy tam, żeby sycić własną melancholię. Żeby pielęgnować w sobie nieokreślone uczucie straty. Przynajmniej niektórzy z nas. A w każdym razie ja”.