Starosta jest zwolennikiem tradycji oraz przeciwnikiem jakichkolwiek reform. Wyraża tęsknotę za czasem, kiedy odbywały się wielkie biesiady i bez trudu można było się wzbogacić. Jego gniew budzą zachodzące przemiany, zaś zniesienie liberum veto postrzega jako atak na wolność szlachecką, gdyż prawo to zapewniało nietykalność i umożliwiało zerwanie obrad nawet przez jednego człowieka. Według Starosty zmiany są czymś negatywnym, ponieważ odbierają mu możliwość szybkiego uzyskania korzyści majątkowych i wiążą się z potrzebą wytężonej pracy.