Opis pejzażu ma charakter subiektywny. Sposób postrzegania rzeczywistości jest bowiem uzależniony od wrażliwości oraz emocji wypowiadającego się. Ponadto nie przedstawia on w obiektywny sposób krajobrazu, lecz zdaje się go tworzyć: "Nie wiesz, że trzeba niebo zwalić i położyć / Pod oknami, i nazwać jeziora błękitem". Ukazywane elementy zasadniczo wiążą się z przeżyciami podmiotu oraz jego tęsknotą, niosą za sobą przenośne sensy: "Nie wiesz, jak włosem deszczu skałom wieńczyć głowę, / Jak je widzieć w księżycu odkreślone kirem".