Porównanie homeryckie:

„Jako oliwka mała pod wysokim sadem
     Idzie z ziemie ku górze macierzyńskim szladem,
Jeszcze ani gałązek, ani listków rodząc,
     Sama tylko dopiro szczupłym prątkiem wschodząc;
Tę, jesli ostre ciernie lub rodne pokrzywy
     Uprzątając, sadownik podciął ukwapliwy,
Mdleje zaraz, a zbywszy siły przyrodzonej,
     Upada przed nogami matki ulubionej.
Takci sie mej namilszej Orszuli dostało”.

 

Zastosowanie takiego obrazowania podkreśla bezsens śmierci, kiedy to musiało umrzeć bezbronne dziecko.