Sformułowanie „My jesteśmy cali z Dziewiętnastego” odnosi się do pokolenia ludzi pokroju Tadeusza Konwickiego. Zostali oni jeszcze wychowani na literaturze i poszanowaniu do niej. Łączy ich również doświadczenie wojny. Dlatego używa także określenia „pokolenie schorowane na literaturę”. To dzieci starego systemu, w którym nie panowała jeszcze kultura masowa, dlatego zaspokajanie funkcji estetycznych wiązało się właśnie z odbiorem literatury.