Wiersze obrazkowe można traktować jako znaki o charakterze umownym. Są one bowiem wytworem człowieka, efektem celowego działania. Ponadto utwory tego typu w swej warstwie graficznej odwołują się do do danego przedmiotu, który ma związek z treścią - u Tuwima na przykład jeden z wersów naśladuje schody, po których szedł bohater. Świadczy to o ich umowności.