Na pierwszym planie obrazu Rembrandta widnieje rozpłatana tusza wołowa, wisząca na drewnianej belce w rzeźni. Obdarte ze skóry ciało zwierzęcia jest największym i najjaśniejszym elementem na obrazie. Wywołuje u odbiorcy uczucie odrazy i obrzydzenia, a jednocześnie przywołuje skojarzenia z brutalną śmiercią i potwierdza niezaprzeczalną prawdę: człowiek, aby przeżyć, musi zabijać.