Julia jest odważną dziewczyną, ponieważ nie boi się śmierci. Aby bronić miłości, jest gotowa dokonać szalonych i niebezpiecznych czynów. Pokazuje ona, że straszne rzeczy jej nie przerażają. Mówi na przykład: "każ mi, zamiast być żoną Parysa, / Skoczyć ze szczytu wieży; w rozbójniczych / Gościć jaskiniach, w legowiskach wężów". Bez wahania zgadza się na pomysł ojca Laurentego. Natychmiast prosi go o napój, który ma ją uśpić. Robi to za pomocą zdania: "O, daj mi, daj mi!". Julia podkreśla swoją determinację oraz brak lęku poprzez słowa: "nie mów o bojaźni".